Własnym Głosem – świadome rodzicielstwo

„Własnym głosem – świadome rodzicielstwo” to projekt skierowany do rodziców oraz osób planujących macierzyństwo, ale otwarty również na dziadków lub opiekunów dzieci. Współczesne realia każą borykać się rodzicom z różnymi problemami, w tym nierównym traktowaniem w szkole, pracy czy społeczeństwie ze względu na posiadanie dzieci, szczególnie dzieci z trudnościami rozwojowymi. Rodzice mają problem z dostępem do informacji na temat trudności rozwojowych, nie wiedzą, jak radzić sobie z autyzmem, niepełnosprawnością czy samotnym wychowywaniem dziecka. Często nie są świadomi praw dzieci i dostępnych rozwiązań czy udogodnień związanych z ich problemami. Projekt „Własnym głosem” powstał w odpowiedzi na potrzebę realizacji świadomego macierzyństwa czy tacierzyństwa, ale również po to, by pokazać innym, jak trudno pogodzić role rodzinne z tymi zawodowymi czy społecznymi.

Spotkania eksperckie
W ramach comiesięcznych spotkań poruszaliśmy tematy:

1.  “Niegrzeczny czy z trudnościami? Co warto wiedzieć o zaburzeniach rozwojowych” – spotkanie dotyczące najczęściej spotykanych zaburzeń rozwojowych u dzieci, co może niepokoi, gdzie szukać wsparcia, jak zrozumieć, a nie oceniać zachowanie dziecka z trudnościami.

2. “Na wariackich papierach – jak zmienia się związek po pojawieniu się dziecka?” Dynamika zmian w relacjach partnerskich po powiększeniu rodziny, kreatywne sposoby rozwiązywania problemów w związku.

3.  “Rodzicielstwo w różnych kulturach”. Jak wyglądają relacje rodzinne w różnych krajach europejskich? Czy rodzicielstwo wszędzie napotyka podobne problemy?

4.“Dyscyplina czy komunikacja” – komunikacje bez przemocy dla rodziców

5. “Trudne początki rodzicielstwa” O depresji poporodowej, trudnościach jakie napotykają współczesne mamy, o kryzysie w macierzyństwie, kiedy i gdzie można szukać pomocy.

Po każdym spotkaniu odbyła się półgodzinna dyskusja moderowana przez koordynatora projektu.

Spotkania z samorzecznikami
Spotkania średnio co 1,5 miesiąca

Samorzecznik to osoba wypowiadająca się na przykładzie własnych przeżyć, będąca żywym przykładem, z angielskiego: „self-advocacy”. Jest to rola społeczna osoby z niepełnosprawnością lub odmiennością rozwojową, która mówi w swoim własnym imieniu lub w imieniu całego środowiska i wskazuje jego potrzeby. Samorzecznictwo jest w Polsce jeszcze mało popularne, jednak powoli osoby, które funkcjonują – z mniejszymi, lub większymi trudnościami – w świecie skrojonym dla “zdrowych” obywateli zaczynają zabierać głos w istotnych dla nich sprawach. Rola samorzeczników jest nieoceniona, kiedy chcemy myśleć o inkluzywności społecznej i poszerzać kompetencje w zakresie empatii i zrozumienia. Samorzecznicy przekazują innym oczekiwania osób niesamodzielnych i ich rodzin, wzmacniają i wpływają na poprawę ich sytuacji prawnej i bytowej, upowszechniając zarówno prawa rodzica jak i dziecka w tej sytuacji.

Poruszane przez samorzeczników zagadnienia:

1. Autyzm, zespół Aspergera, zaburzenia ze spektrum autyzmu. Prawa rodzica i dziecka – edukacja, funkcjonowanie w społeczeństwie, grupy wsparcia.

2. Depresja, doświadczenie choroby psychicznej u dzieci i młodzieży. Depresja a wykluczenie, gdzie szukać pomocy. Wsparcie rodzica. Prowadzenie: Agnieszka Zygmunt – socjolożka, polonistka prowadząca spotkania na temat depresji, oraz swoich doświadczeń z ta chorobą (depresyjny samorzecznik)

3. Zaburzenia odżywiania u dzieci i młodzieży – jak pomóc dziecku i sobie. Anoreksja a wykluczenie. Prawa dziecka/nastolatka w walce z chorobą.

Po każdym spotkaniu odbyła się półgodzinna dyskusja moderowana przez koordynatora projektu.